Interclassics & Topmobiel 2015; 80 jaar Jaguar deel 2

15. 03. 01
posted by: MarkT

Begin van de week werd de historie van Jaguar al aangetoond met drie modellen waarvan twee echt uit de begintijd van Jaguar, toen nog SS Cars geheten. Ook nu weer staan er drie modellen voor jullie tentoon gesteld waarvan twee wel extreem uniek zijn. 

1956 Jaguar D-type #XKD606
Nadat Jaguar in 1953 in Le Mans de eerste, twee en vierde plaats had veroverd met de C-type werd besloten een nieuwe racer te ontwikkelen. Hieruit kwam uiteindelijk de D-type.

De D-type deelde veel onderdelen met zijn voorganger de C-type. Echter waar de C-type onderhuids nog herkenbaar een XK120 was werd de structuur en opbouw van de D-type compleet veranderd. Het werd een soort van combinatie tussen autotechniek en vliegtuigtechniek door de innovatieve monocoque-structuur van de cockpit van de auto.

Ook de zeer aerodynamische vormgeving kende een oorsprong in de vliegtuigbouw met de kenmerkende vleugel achter de coureur en de plexiglas ruit om de coureur. De auto was echter alles behalve een vliegtuig, maar werd een raceauto die zelfs bij 285 km/u niet opsteeg maar stabiel op het wegdek bleef.

De eerste D-type werd gebouwd in februari 1954 waarna hij vijf maanden later a op het circuit van Le Mans verscheen voor de bekende 24-uurs race. Van de drie D-types welke aan de start verschenen reed uiteindelijk maar één de race uit, welke wel als tweede de finish bereikte.

In 1955 werd de D-type veranderd. Het buizenframe was sterker maar lichter geworden. Ook werd een nieuwe low-drag carrosserie met langere neus gemonteerd. Deze D-type staat ook wel bekend als "long-nose". Wederom werden er drie D-types ingezet aan de start van de race. Door een dramatisch ongeluk met een Mercedes-Benz waarbij 80 toeschouwers en de coureur het leven lieten werd deze race kort stilgelegd. Na het hervatten van de race werden de D-types uiteindelijk eerste en derde.

Wederom werden er in 1955 door Jaguar drie D-types aan de start gebracht. Daarnaast stonden er in dat jaar twee auto's van een Schots privéteam aan de start. Als gevolg van het kolossale raceongeluk van een jaar eerder werden er wederom enkele aanpassingen gedaan. De voorruit was nu over de gehele breedte van de auto geplaatst. Omdat dit de aerodynamica van de auto negatief beïnvloedde bedacht aero-deskundige Malcolm Sayer om de voorruit door te trekken over het passagiersgedeelte, om zo alsnog de stroomlijn te verbeteren.

Twee van de drie D-types vielen vrij snel uit, de derde D-type kreeg problemen met het nieuwe inspuitsysteem en lag 22 rondes achter. De eer van de D-type werd alsnog gered door het privé team welke een D-type als eerste over de finish stuurde.

Eind 1956 besloot Jaguar te stoppen met de D-type als racer. Desondanks kwamen er vijf D-types aan de start van Le Mans. De D-type bleek alles behalve een verouderde racer die niet meer mee kon met de rest van het veld. De D-types eindigden op de eerste, tweede, derde, vierde en zesde plek! In 2013 liet Jaguar weer even van zich horen dat zij deze legende nog niet vergeten waren en lieten op het Goodwood Festival of Speed van dat jaar ‘Project 7’ auto zien die qua uiterlijk een knipoog naar de D-type was. 

De hier getoonde D-type heeft in 1957 voor de derde keer op rij een opeenvolgende overwinning op Le mans behaald. De auto heeft een totaal van 4.397 racekilometers afgelegd met een gemiddelde snelheid van 183 km/u.

De historie blijft verder nog opvallender. Na in het bezit te zijn geweest van meerdere clubracers is de auto gecrashed en in tweeën gebroken. Met de carrosserie met achterwielophanging enerzijds en het subframe met motor aan de andere zijde was er weinig meer over van deze sublieme racer. Na toevoeging van replica-onderdelen ontstonden er zo twee "echte" XKD606.
Het Nederlandse Louwman Museum heeft uiteindelijk beide auto's kunnen verwerven en heeft zo, na een langdurige restauratie met veel gevoel voor historie, de originele delen weer bij elkaar gevoegd.

1961 Jaguar E-Type 3.8 OTS 'Flat Floor' S1
De Jaguar E-type was in 1961 een revolutionaire auto die tegenwoordig nog steeds de blikken tot zich trekt. Toen de auto in Genѐve getoond werd waren er zoveel geïnteresseerde welke een proefrit wilden maken met deze wonderbaarlijke auto dat Jaguar baas William Lyons met spoed een testmodel naar de Genѐve liet rijden.

De gehele auto is ontworpen in een windtunnel waardoor het niet alleen een aerodynamisch hoogstandje is maar ook een lust voor het oog. Op basis van windtunnel testen werd het ovale mondje aan de voorzijde bepaald. As deze te groot werd had deze een negatief effect op de luchtweerstand. Werd deze te klein gemaakt was er niet voldoende koeling voor de motor. Ook de louvres in de motorkap en de grootte daarvan beïnvloedde de wegligging en zijn zo vrijwel tot in perfecte aerodynamische vorm ontworpen.

De hier getoonde E-type heeft chassisnummer 876019, is een Serie 1 roadster uit 1961 en is één van de eerste 500 E-types die nog geproduceerd zijn met een vlakke bodem bij de voeten, de zogenaamde "flat floor".

Deze Serie 1 is ook nog uitgerust met de sportieve kuipstoeltjes en een Moss-versnellingsbak, een stroeve onverslijtbare versnellingsbak waarbij de eerste versnelling niet gesynchroniseerd is.

In januari 1991 is deze E-type vanuit Amerika naar Nederland gehaald waarna hij tussen 2000 en 2003 gerestaureerd werd. Hierna is er zo'n tien jaar niets mee gedaan. In juli 2012 is er door de nieuwe en huidige eigenaar een totaal restauratie gestart. 

Deze grootse restauratie waarbij ruim 1.200 uur werkuren aan besteed zijn waren werd uitgevoerd met originaliteit hoog in het vaandel. De originele kleurstelling van een rood interieur met een zwarte body & cabrioletkap werden aangehouden. Daarnaast is er voortdurend uitgezocht hoe de auto origineel in elkaar gestoken werd. Tot op de details van welke onderdelen er gelakt of verzinkt waren werden volledig uitgeplozen en gebruikt bij het herbouwen van deze E-type.

1962 Jaguar MkII County
De MkII County is een Jaguar waarvan je er niet snel nog een tweede tegen zal komen. Dit is namelijk een one-of-a-kind station wagon gebouwd in opdracht van twee succesvolle Jaguar coureurs ter ondersteuning van de racerij.

In de jaren '50 toen Jaguar erg succesvol was in de racerij was de technische ondersteuning behoorlijk amateuristisch geregeld. Gereedschap en onderdelen werden op de achterbank en in de kofferbak vervoerd ter ondersteuning. De coureurs Duncan Hamilton en Mike Hawthorn kregen het idee om van een Jaguar MkI een station variant te bouwen. Jaguar baas William Lyons zag dit commercieel echter niet zitten. Beide coureurs lieten het hier echter niet bij zitten en lieten schetsontwerpen maken voor een station Jaguar. Toen Mike Hawthorn echter verongelukte werden de plannen in de ijskast gezet.

Toen de MkII op het toneel verscheen kwamen ook de plannen voor een station weer terug boven drijven. In 1961 werd aan de Jones Brothers uit Londen de opdracht gegeven een proefmodel te bouwen op basis van een standaard MkII 3.8 in de kleur British Racing Green. Dit proefmodel werd in september 1962 ter keuring aangeboden om een kenteken te verkrijgen.

In december 1968 werd de County verkocht aan John Coombs, een Jaguar handelaar die ook een door de fabriek ondersteunde coureur in een E-type Lightweigcht was. De County werd door Coombs jarenlang ingezet als service-auto tijdens races en rally's totdat dit unieke ontwerp uit het straatbeeld verdween.

In 1976 duikt de auto plots weer op in het bezit van een zekere heer Adams uit Birmingham. Deze nieuwe eigenaar wil er zeker van zijn dat dit de originele County is en heeft dan ook voortdurend contact met Jaguar om te achterhalen of alle nummers van de auto kloppen met de originele county.

Weer verdwijnt de County uit het zicht totdat deze ineens aan de overkant van de plas weer opduikt. Hoe en wanneer de County vanuit Engeland naar Amerika is verdwenen weet niemand. Voor nog geen € 30.000,- wordt de County uit een failliete boedel verkocht. Eind 1997 komt de County uiteindelijk in Nederland terecht bij de Roadster Group in Soesterberg.

De staat van de County is na bijna veertig jaar verre van perfect te noemen. Tegen de dakspanten zijn gordijnrails gelast om de kilo's plamuur, die de bolling van het dak moeten realiseren, te kunnen dragen. Het lederen interieur is vervangen voor kunstbont en veel van het houtwerk is verdwenen. Achterin is de auto zo lek als een zeef en de linkerkant is zo'n 4 centimeter langer dan de rechterkant.

Toch is deze one-off te waardevol om in zo'n slechte staat voor goed te laten verdwijnen. De Roadster Groep besteed meer dan 2.000 uur om de County weer in zijn oude glorie te herstellen. Tijdens deze restauratie moest er ook veel gebruikt gemaakt worden van oude foto's die er bestaan van de County, de originele bouwtekeningen zijn verloren gegaan toen de Jones Brothers failliet zijn gegaan nog voordat dhr. Adams de auto in de handen kreeg in 1976.

De grootste concessie werd gedaan aan de achterzijde waar de achterklep en de plaatsing van de achterlichten enigszins zijn aangepast ten opzichte van het origineel. Het originele 3.8-liter blok was niet meer voor handen en is vervangen voor een 4.2-liter injectiemotor. Het auto werd in Amerika reeds verbouwd tot een links gestuurde auto.

{gallery}galleries/Shows/2015-Interclassics-Topmobiel-Maastricht/80-years-of-Jaguar/80-years-of-Jaguar-2/{/gallery}